Opinie

Een 'Marshallplan' voor een gezondere maatschappij

Ik hou van Joop Alberda, de man die 'ons' in 1996 olympisch volleybalgoud bezorgde. Hij is inventief, kan in de sport bij Jan en alleman aan de slag als (technisch) directeur. Niet altijd met succes (zwemmen), maar dat hoort er nu eenmaal bij. Ik hou ook van Erik Scherder, de neuropsycholoog die ons – met een opkontje van De Wereld Draait Door – enthousiast maakte voor van alles en nog wat. Maar wat werd ik deze week moe van beide mannen.

Actieve leefstijl noodzakelijk in strijd tegen COVID-19

Als er ooit een reden is geweest om van sport en bewegen een topprioriteit te maken dan is het nu wel. In een column schrijft Erik Scherder, hoogleraar neuropsychologie en lid van de Nederlandse Sportraad, dat door het COVID-19-virus het bevorderen van en actieve leefstijl extra noodzakelijk is geworden.

Oud-NOS'ers leidend in vaderlandse sport

Het is nog geen belangrijk item, maar dat kan het wel worden. Want het is toch op zijn minst opmerkelijk dat twee voormalige directeuren van de NOS aan de macht zijn dan wel komen bij twee van de belangrijkste sportinstituten van ons land. Gerard Dielessen is algemeen directeur van NOC*NSF. Jan de Jong treedt op 1 juni aan als interim-directeur van de Eredivisie CV.

Vitaliteit als grotere overlevingskans in de coronacrisis

Nu we midden in de coronacrisis zitten lijkt het moment dat de crisis voor ons begon al heel lang geleden, omdat de ervaring heel erg intens is. Professor Philip Wagner, initiatiefnemer van de Executive MBA Sports & Health, zoomt toch even uit van die dagelijkse andere halve meter afstand en alle maatregelen om zo voor de toekomst al een aantal ontwikkelingen te zien. “Deze crisis gaat voor een grotere aandacht voor vitaliteit bij het individu zorgen en een enorme investering in de volksgezondheid in al haar complexiteit.”

Gaat het verenigingsmodel veranderen door de coronacrisis?

In tijden van de coronacrisis is het verenigingsleven gedwongen op een laag pitje komen te staan. Sport en bewegen blijft belangrijk om gezond te blijven en je goed te voelen, maar in verenigingsverband is het al enige tijd niet meer mogelijk. Sportverenigingen lopen inkomsten mis en kunnen financieel in zwaar weer terecht komen. Tegelijkertijd blijken verenigingen creatief genoeg om in te spelen op de crisis. Online trainingsschema’s, quizjes of andere digitale sociale activiteiten ploppen op veel plekken spontaan uit de grond. Maar deze periode geeft ons ook de tijd om eens goed te reflecteren op ons verenigingsmodel. Gaat de coronacrisis ons verenigingslandschap voor goed veranderen?

Het olympisch ideaal heeft geen glans meer

De coronacrisis heeft ook de sportwereld tot stilstand gedwongen. Meerdere sportbonden hebben bekendgemaakt, dat er in het seizoen 2019-2020 geen competitie meer wordt gespeeld. Dus geen beslissingen bij onder meer basketbal, handbal, volleybal en tafeltennis. De grootste aller sportevenementen, de Olympische Spelen, is een jaar uitgesteld. Een ramp voor Japan, de gaststad Tokio en tevens voor het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Het is afwachten of de fans, na dit rampjaar, wel trek hebben in de Spelen. Zo niet, dan kan dat een vooraankondiging zijn van het einde.

De veerkracht van sport

Niemand kan op dit moment voorspellen hoe de sport uit de coronacrisis zal komen. In een column schrijft Michael van Praag, voorzitter van de Nederlandse Sportraad, dat hij ervan overtuigd is dat de veerkracht van de Nederlandse sportbranche in deze moeilijke tijden goed van pas gaat komen bij het weer opklimmen uit de crisis.

Vrienden voor het leven

Hoe vaak hebben wij, journalisten, het niet over vervuiling van de sport? Doping. Racisme. Onsportiviteit. Grof taalgebruik. Omdat die negatieve zaken via de media worden uitgelicht, wordt wel eens vergeten dat sporten in de kern een positief fenomeen is. Gezond voor lichaam en geest, meestal dan. En laten we vooral niet vergeten dat er in de sector topsport, waar de meeste negatieve extremen voorkomen, ook schitterende voorbeelden zijn van optimale sportiviteit. Zoals in de afgelopen week.

'Vitaliteit is van iedereen'

Vitaliteit is de laatste jaren een prominent maatschappelijk onderwerp geworden. Het is zeker geen hype, maar eerder het resultaat van een evolutie in onze gezondheid. Dat stelt professor Philip Wagner, initiatiefnemer van de Executive MBA Sports & Health. "Het is een fenomeen waartoe iedereen zich verhoudt. Vitaliteit is een groot onderwerp, dat niet moet worden beperkt tot een instrumentele vertaling naar alleen taken voor de overheid, de zorg of de sportvereniging. Het vraagstuk is veel breder en gaat dieper."

Wordt 'respect' een holle frase?

Een van de belangrijkste teksten die ik de laatste weken tot me nam, was van de hand van Beatrice de Graaf, hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht. Haar column 'Respectruimte' in NRC Handelsblad ging niet over sport, want daar is zij niet van, maar toch was het voor mij een inspiratie. Respect is een begrip dat steeds meer een holle frase wordt, zeker in de sportwereld.

Wie blaast het Nederlands olympisch vuur eindelijk uit?

Net als je denkt dat het olympisch vuurtje in Nederland is uitgeblazen, flakkert het weer aan. Het plan om de Olympische Spelen van 2028 naar Amsterdam te halen, werd zeven jaar geleden door het kabinet nog naar een diepe lade verwezen. Terecht, volgens columnist Pieter van der Meer. Hij verbaast zich er dan ook over dat de vurige ambitie om het grootste sportevenement ter wereld naar Nederland te halen nooit helemaal is gedoofd. Afgelopen weekend maakte het AD bekend dat een aantal oud-topsporters samen met het bedrijfsleven weer bezig is met een plan om de Olympische Spelen van 2032 naar Nederland te halen.

Weg met de 'aanwijsplek'!

Het was een prachttoernooi, de KPN NK afstanden in Heerenveen. Thialf zat drie dagen lang bomvol. Er was volop sensatie. Vreugde en verdriet vochten om de aandacht. Het was pure reclame voor het schaatsen. Er waren erkende kampioenen als Thomas Krol, Esmée Visser, Patrick Roest en Jorrit Bergsma. Maar we zagen ook de spectaculaire opkomst van Jutta Leerdam. Ook kregen de fans mee dat Sven Kramer, Ireen Wüst en Jorien ter Mors (allen dertigers) het steeds moeilijker krijgen. De nieuwe generatie slaat keihard op de deur.

Onverantwoorde investeringen in teamsporten?

Over een kleine acht maanden gaan de Olympische Spelen van start. De koorts loopt alweer behoorlijk op. Hoe klein de kansen op deelname in Tokio ook zijn, iedereen die ook maar een sprankje hoop heeft, zet alles op alles om dat doel te behalen. Ik heb enorm veel respect voor al die sporters die het proberen maar die in hun hart ook wel weten dat hun kansen gering zijn.

Kiki kiest voor vrijheid

Een van de grootste mysteries in de sportwereld is het fenomeen ‘coach’. Het zijn meestal mannen, soms vrouwen, die hun pupillen bijstaan tijdens de wedstrijden. Trainers hebben een ander uitgangspunt: zij proberen hun pupillen beter te maken met alle middelen die voorhanden zijn. Het probleem is dat veel trainers zich ook coach voelen en andersom.

Het drama Dafne Schippers

De Oranjeploeg reisde met hoge verwachtingen af naar de WK atletiek. In het begin was er meteen al sprake van een hoogtepunt: Sifan Hassan won op superieure wijze goud op de 10 kilometer. Dafne Schippers, met ‘een goed gevoel’ afgereisd naar Doha, moest vlak voor de finale 100 meter afhaken vanwege een liesblessure. Ook de 200 meter, waarop ze titelverdedigster was, moest ze laten schieten.