Opinie

Sport als lichtpunt voor gezondheid en cohesie

Kon ik de vorige keer nog starten met het mooie nieuws dat per 1 juli de sport weer open ging en per 1 september de competities weer startten. Inmiddels heeft oktober ons geleerd dat het virus een ‘geslaagde’ come-back heeft gemaakt. En dat heeft onvermijdelijk geleid tot het weer sluiten van kantines en het stopzetten van competities. Een grote slag voor alle verenigingen in Nederland, die het allemaal goed voor elkaar hadden en op een veilige manier sport verzorgden voor velen.

Het coronavirus is een extra aanslag op het Nationaal Beweegtekort

"Corona is een aanslag op ons, onze samenleving en onze economie." Dat staat in het voorwoord van de Miljoenennota 2020 die vandaag wordt gepresenteerd. Die aanslag geldt ook voor het Nationaal Beweegtekort dat we al hadden. Want ondanks dat de sportsector de poorten weer heeft geopend en iedereen het heeft over het belang van een gezonde leefstijl, laat de coronacrisis nog altijd een vervelende erfenis achter. Een derde van de Nederlanders geeft half augustus nog altijd aan (veel) minder te zijn gaan bewegen dan voorheen. Omdat het er niet na uitziet dat het virus op korte termijn zal verdwijnen, is het belangrijk om te leren hoe beschikbare tijd, geld en sociale contacten samenhangen met ons sport- en beweeggedrag.

Supporters hou je aan de regels

Vanaf 1 juli kan iedereen zijn sport weer beoefenen. Alle (sport)verenigingen hebben zich daarbij van hun goede en creatieve kant laten zien. Looproutes, handgel, corona-verantwoordelijken, alles is in het werk gesteld om sporters weer op een veilige manier in actie te krijgen. Het is mooi om te zien dat de levendigheid zich weer meester maakt van de sportaccommodaties. De vrolijke gezichten van de sporters, de gretigheid om weer elke training beter te worden, iedereen die zich in het zweet werkt om het beste uit zichzelf te halen. Ik word er vrolijk van.

Nederlandse overheid gaat grote stappen maken

In mei schreef Erik Scherder, hoogleraar neuropsychologie en lid van de Nederlandse Sportraad, dat nu het moment is om van een actieve leefstijl een absolute topprioriteit te maken. Hoewel in Nederland, net als in andere landen, de noodzakelijke samenwerking om bewegingsarmoede te bestrijden nog niet tot stand is gekomen, ziet hij nu dat COVID-19 een nieuwe beweging op gang heeft gebracht ten gunste van de volksgezondheid.

Het hoe en waarom van grensoverschrijdend gedrag in de sport

Van alle goede dingen heeft de georganiseerde sport net iets te veel, stelt concept- en organisatie ontwikkelaar Gea Groenendijk. In een opinie buigt ze zich over de vraag hoe het toch komt dat misstanden in de georganiseerde sport zo lang verborgen blijven.

Basisonderwijs heeft in vitaliteitsstrategie een sleutelrol

Door het coronavirus staat het bevorderen van een actieve leefstijl volop in de aandacht. Met hun manifest stellen Joop Alberda, Erik Scherder en prominenten uit de sport dat sport en bewegen noodzakelijk zijn in de strijd tegen toekomstige virussen. Prof. drs. Philip Wagner, initiatiefnemer van de Executive MBA Sports & Health, ziet dat zij voor een doorbraak hebben gezorgd. Maar hoe nu verder? “Dit moet breder worden aangevlogen, beginnend bij het basisonderwijs. Daar bereik je namelijk iedereen.”

Strijdbaar voor sport waar iedereen zich thuis voelt

Wat een mooi verzoek om periodiek een column te mogen schrijven over de (georganiseerde) sport in Nederland. Het lijkt me goed om te starten met wat mijn drijfveren zijn en hoe je een eerste jaar als voorzitter van de sportkoepel NOC*NSF door komt.

Op een breukvlak zijn hiërarchische structuren onbruikbaar

Tijdens de coronacrisis zijn op meerdere niveaus leiders opgestaan, ziet Professor Phillip Wagner. Deze ontwikkeling is wat hem betreft niet vreemd en past bij een breukvlak waar we ons nu op bevinden. "Leiderschap manifesteert zich daar waar vanzelfsprekendheden wegvallen." Hiërarchische structuren, zoals sportbonden en verenigingen die kennen, zijn van die vanzelfsprekendheden die nu minder belangrijk zijn geworden om goed te handelen in deze crisis.

Een 'Marshallplan' voor een gezondere maatschappij

Ik hou van Joop Alberda, de man die 'ons' in 1996 olympisch volleybalgoud bezorgde. Hij is inventief, kan in de sport bij Jan en alleman aan de slag als (technisch) directeur. Niet altijd met succes (zwemmen), maar dat hoort er nu eenmaal bij. Ik hou ook van Erik Scherder, de neuropsycholoog die ons – met een opkontje van De Wereld Draait Door – enthousiast maakte voor van alles en nog wat. Maar wat werd ik deze week moe van beide mannen.

Actieve leefstijl noodzakelijk in strijd tegen COVID-19

Als er ooit een reden is geweest om van sport en bewegen een topprioriteit te maken dan is het nu wel. In een column schrijft Erik Scherder, hoogleraar neuropsychologie en lid van de Nederlandse Sportraad, dat door het COVID-19-virus het bevorderen van en actieve leefstijl extra noodzakelijk is geworden.

Oud-NOS'ers leidend in vaderlandse sport

Het is nog geen belangrijk item, maar dat kan het wel worden. Want het is toch op zijn minst opmerkelijk dat twee voormalige directeuren van de NOS aan de macht zijn dan wel komen bij twee van de belangrijkste sportinstituten van ons land. Gerard Dielessen is algemeen directeur van NOC*NSF. Jan de Jong treedt op 1 juni aan als interim-directeur van de Eredivisie CV.

Vitaliteit als grotere overlevingskans in de coronacrisis

Nu we midden in de coronacrisis zitten lijkt het moment dat de crisis voor ons begon al heel lang geleden, omdat de ervaring heel erg intens is. Professor Philip Wagner, initiatiefnemer van de Executive MBA Sports & Health, zoomt toch even uit van die dagelijkse andere halve meter afstand en alle maatregelen om zo voor de toekomst al een aantal ontwikkelingen te zien. “Deze crisis gaat voor een grotere aandacht voor vitaliteit bij het individu zorgen en een enorme investering in de volksgezondheid in al haar complexiteit.”

Gaat het verenigingsmodel veranderen door de coronacrisis?

In tijden van de coronacrisis is het verenigingsleven gedwongen op een laag pitje komen te staan. Sport en bewegen blijft belangrijk om gezond te blijven en je goed te voelen, maar in verenigingsverband is het al enige tijd niet meer mogelijk. Sportverenigingen lopen inkomsten mis en kunnen financieel in zwaar weer terecht komen. Tegelijkertijd blijken verenigingen creatief genoeg om in te spelen op de crisis. Online trainingsschema’s, quizjes of andere digitale sociale activiteiten ploppen op veel plekken spontaan uit de grond. Maar deze periode geeft ons ook de tijd om eens goed te reflecteren op ons verenigingsmodel. Gaat de coronacrisis ons verenigingslandschap voor goed veranderen?

Het olympisch ideaal heeft geen glans meer

De coronacrisis heeft ook de sportwereld tot stilstand gedwongen. Meerdere sportbonden hebben bekendgemaakt, dat er in het seizoen 2019-2020 geen competitie meer wordt gespeeld. Dus geen beslissingen bij onder meer basketbal, handbal, volleybal en tafeltennis. De grootste aller sportevenementen, de Olympische Spelen, is een jaar uitgesteld. Een ramp voor Japan, de gaststad Tokio en tevens voor het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Het is afwachten of de fans, na dit rampjaar, wel trek hebben in de Spelen. Zo niet, dan kan dat een vooraankondiging zijn van het einde.

De veerkracht van sport

Niemand kan op dit moment voorspellen hoe de sport uit de coronacrisis zal komen. In een column schrijft Michael van Praag, voorzitter van de Nederlandse Sportraad, dat hij ervan overtuigd is dat de veerkracht van de Nederlandse sportbranche in deze moeilijke tijden goed van pas gaat komen bij het weer opklimmen uit de crisis.