Ted van der Meer

Ted van der Meer gaf sportcommentaar bij meerdere omroepen. Tevens was hij correspondent bij diverse dagbladen. Bij de AVRO maakte hij radio-documentaires en interviews met schrijvers en kunstenaars. Hij was als journalist en commentator aanwezig bij Grand Slam-toernooien tennis en EK’s en WK’s badminton en tafeltennis. Hij was verantwoordelijk voor publicaties als New Balls Please, TennisPark en Sportcolumns met een knipoog.

Door Ted van der Meer

De eenzame fietser

Vorige week was ik een paar dagen in Zuid-Limburg. Genieten van wat men daar ‘het goede caféleven’ noemt. Bijpraten met enkele oude sportvrienden. Aan de staftafel ging het maar over één sportman: Tom Dumoulin. En het onderwerp was vooral (en tot mijn verbazing nog steeds!) zijn overgang van Sunweb, waar hij nog tot 2021 onder contract stond, naar Jumbo-Visma.

Zwemsport in zwaar weer

Het zal dezer dagen geen vrolijke bedoening zijn op de burelen van de KNZB. De zwembond zit met een stevige kater. De wereldkampioenschappen in Zuid-Korea waren een debacle. De ploeg onder aanvoering van bondscoach Marcel Wouda kwam met maar één medaille thuis. Ranomi Kromowidjojo, wie anders, won zilver op de 50 meter vlinderslag.

Onzekere toekomst Europese Spelen

Het is aan veel sportliefhebbers waarschijnlijk voorbij gegaan, maar afgelopen weken werden in Minsk de Europese Spelen gehouden. Dat mogen we wel een drama noemen, want in de vaderlandse sportwereld kreeg dit veel te weinig aandacht. De vraag is: wordt dat in de toekomst beter?

Een heksenjacht in de atletiek

Ik kan me nog wel eens kwaad maken over onrecht in de sport. Ik vond het als jonkie al schandalig als mijn twee favoriete clubs (dat kon toen nog) Feyenoord en Ajax werden benadeeld door de scheidsrechter. Met de VAR is dat nagenoeg voorbij, wel een beetje jammer trouwens…

De wederopstanding van Bettine Vriesekoop

Mijn jeugd speelde zich af in Roelofarendsveen. Ons huis was letterlijk een steenworp verwijderd van het Braassemermeer. Daarin konden we zwemmen, zeilen, kanoën, roeien en ons op mooie zomerse dagen verlekkeren aan de aanblik van de fraai geboetseerde waterskimeisjes.

Studio Sport nog lang niet uitgespeeld

Aanstaande vrijdag, 5 april, is het beroemdste sportprogramma van ons land jarig. NOS Studio Sport (inclusief de voorgangers Sport In Beeld en NTS Sport) wordt 60. Hoewel de pensioengerechtigde leeftijd eraan komt, is het einde van dit ‘instituut’ nog lang niet in zicht. De waardering van het publiek blijft onverminderd hoog.

'Messiaanse' trekjes bij Ajax

Het afgelopen weekend stond in het teken van meerdere wereldkampioenschappen. Er werd heel wat goud vergaard. Vooral in het baanwielrennen (6), maar tevens in de indooratletiek (1, Nadine Visser) en het schaatsen (1, Patrick Roest). Enkele dagen later verbleekten deze prestaties. Het ging alleen nog maar over Real Madrid–Ajax en de Nederlandse locatie van een F1 Grand Prix. Wordt het Zandvoort, Assen of grijpen beiden ernaast?

De toekomst van racketsporten

Wie, zoals ik, een grote fan is van de racketsporten heeft het moeilijk. Op alle fronten schrijven badminton, squash, tafeltennis en tennis rode cijfers. Wat voor toekomst hebben ze?

De wetten van de sporteconomie

Als de Kerstdagen en Oudjaar eindelijk voorbij zijn, is het eerste wat wij doen: wandelen. Het is voor ons de beste remedie tegen de dufheid, ontstaan als gevolg van te weinig beweging. En dan een gezond etentje, met hooguit één glas wijn (“want ik wil in 2019 gezonder gaan leven”). We sluiten de avond af met onze jaarlijkse guilty pleasure: de finale van het WK darts in Londen. Twee Michaels tegenover elkaar: Van Gerwen (29) en Smith (28). Aantal tv-kijkers bij RTL7: 1.543.000.

Kanttekeningen bij een schaatsrel uit 1985

Op 30 november 2018 kwam de Volkskrant met sensationeel nieuws. De kop luidde: 'Het mysterie van dopingkoffertje ontrafeld' en de subtitel: 'Hoe de urinestalen van Yvonne van Gennip en Ria Visser verdwenen'.

‘Chef Tokio’ en de Balkenendenorm

Het heeft heel wat voeten in aarde gehad, maar Pieter van den Hoogenband heeft zijn droombaan: chef de mission tijdens de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Maar voordat het zover was, werd er een ruwe, onvoorspelbare route afgelegd. Er werd onderhandeld, gemanipuleerd, er waren boze stemmen binnen sportkoepel NOC*NSF maar uiteindelijk was er witte rook, met nog wel een nabrander op dinsdag 20 november.

De magie van sportradio

Na een saaie Ajax – Feyenoord in de Johan Cruijff Arena en een zouteloze Formule 1-race in Mexico met Max Verstappen van het begin tot het einde aan de leiding, draaide ik de knop om. Mijn oorspronkelijke onderwerp heb ik ‘geparkeerd’. Ik wil het over radio hebben, het medium dat je prima informeert, maar dat tegelijkertijd de fantasie ruim baan geeft.

De sportwereld verandert, wen er maar aan!

In de 70’er jaren van de vorige eeuw werd in de tenniswereld de tiebreak ingevoerd. De meeste toppers waren tegen. Een decennium later was iedereen eraan gewend en was er geen vuiltje meer aan de lucht. Een aantal jaren geleden zag de supertiebreak het levenslicht. Dit fenomeen vervangt de derde set, meestal in het dubbelspel. Koppels spelen tot de 10, maar wel met een verschil van twee punten. Ook hier was aanvankelijk sprake van een ‘kramp’, maar inmiddels vindt bijna iedereen het prima. Ik voorspel dat ook de enkelspelers er op enig moment aan moeten geloven.

Serena verpest Japans feestje in New York

Je heet Naomi Osaka en je wint je allereerste Grand Slam. Dat hoort voor opwinding, vrolijkheid en ultieme sportieve bevrediging te zorgen. Zo ging het zaterdagmiddag dus niet in New York. Naomi’s tranen waren niet van geluk, maar van verbijstering en onbegrip. Dit had alles te maken met het onsportieve gedrag van Serena Williams, die als ‘zekere’ winnares werd gedegradeerd tot een matige runner-up. De 36-jarige Amerikaanse diva verpestte het feestje van haar jeugdige tegenstandster volledig. De eindstrijd werd een drama in vier delen.

De ‘Maarten-mania’ in perspectief

Een paar dagen lang leek Nederland stil te staan. Miljoenen mensen waren in de ban van Maarten van der Weijden. De oud-olympisch kampioen ging het ‘onmogelijke’ doen: de Elfstedentocht zwemmen (200 km) met als bedoeling geld op te halen voor het KWF (kankerfonds). Diverse deskundigen hadden zo hun twijfels. Het was ongezond en onmogelijk. Met dat laatste hadden ze in ieder geval gelijk. Maar ongezond? Daar wordt verschillend over gedacht.