Door Rutger ter Hoeven

In zijn column voor SPORT Bestuur en Management snijdt Rutger ter Hoeven, voorzitter van FC Weesp een onderwerp aan dat essentieel is voor een gezonde vereniging: de balans tussen mannen en vrouwen.

Als voorzitter van een voetbalvereniging en clubscheidsrechter die ieder weekend wel een wedstrijdje fluit, heb ik persoonlijk direct of indirect helaas wekelijks te maken met agressie op en om de velden. Als ik eerlijk ben, begint dit invloed te krijgen op het plezier dat ik ervaar tijdens wedstrijden die ik als scheidsrechter begeleid. Ik ervaar erg weinig acceptatie van beslissingen – ook als die af en toe niet juist waren – of reflectie op eigen gedrag.

Bijna alle verenigingen in Nederland geven aan dat vrijwilligers onmisbaar zijn voor hun vereniging, dat zij de ruggengraat van de club vormen en cruciaal zijn voor het functioneren en voortbestaan ervan. Net zoals dat bijna alle verenigingen aangeven dat vrijwilligerswerk sociale cohesie bevordert en bijdraagt aan een levendige lokale gemeenschap. Maar tegelijkertijd staan de kranten vol met sportverenigingen die omvallen of dreigen om te vallen door een chronisch vrijwilligerstekort. En dan met name een tekort aan bestuursleden en vrijwilligers die coördinerende functies oppakken.

Natuurlijk is klimaatverandering een van de grote uitdagingen die deze generatie moet aangaan. En natuurlijk moeten sportverenigingen daar hun rol in spelen. Maar de reden waarom sportverenigingen nu aan de slag moeten met verduurzaming, ligt dichter bij de kern van waarom sportverenigingen bestaan. Uiteindelijk is de doelstelling van de meeste sportverenigingen om hun leden te laten sporten voor een contributie die betaalbaar is voor alle leden. En verduurzaming kan hierbij een heel belangrijke rol spelen.