Serge Pilet is econoom van opleiding en werd dertien jaar geleden, na een marketing- en commerciële carrière in de privésector, CEO van de Royal Belgian Hockey Association. Waarom dit WK hockey naar België halen? "Daar zijn heel wat redenen voor", zegt Pilet. "Enerzijds is er de promotie van de sport. Het is veel makkelijker om je sport te promoten als je in eigen land speelt, dan in India waar het WK al zo vaak is geweest. Er is dan geen nabijheid en de wedstrijden worden ’s nachts uitgezonden. Ook voor onze commerciële partners is het toernooi belangrijk. Ze krijgen mooie zichtbaarheid en de mogelijkheid om klanten uit te nodigen. En verder doe je het ook om je teams zo veel mogelijk te kunnen ondersteunen. Spelen voor eigen publiek is een niet te onderschatten voordeel. Het geeft uiteraard ook extra druk, maar daar kunnen ze ondertussen wel mee omgaan."

Gender equity

Hoe komt zo’n WK-bid dan tot stand, wie neemt het initiatief? Pilet: "We hebben in 2019 in Antwerpen een zeer succesvol EK hockey georganiseerd, meteen daarna werden we aangesproken door Golazo met de vraag om voor een WK te gaan. Op dat moment liep het bid voor het WK van 2022, India zat toen qua budget ver boven ons en we hebben het niet gehaald. Toen daarna het lastenboek uitkwam voor het daaropvolgende WK, hebben we strategisch nagedacht. Waarom doen we het niet samen?"

"In eerste instantie zijn we voor een soort brainstorm gaan samenzitten met de twee voorzitters en de twee CEO’s van de Belgische en de Nederlandse bonden. Er waren op dat moment twee lastenboeken: één voor het WK mannen en één voor het WK vrouwen. Wij wilden niet kiezen, omdat we beide ploegen evenveel wilden promoten. Wanneer we vroeger interlands hadden van de Red Panthers en de Red Lions, zag je dat het stadion zich gaandeweg de wedstrijd van de Panthers begon te vullen voor de aansluitende wedstrijd van de Lions. Mensen betaalden een ticket voor de beide wedstrijden, maar kwamen voornamelijk om naar de mannen te kijken. Dat is nu niet meer zo, de populariteit van de Panthers is enorm gegroeid! We wisselen tegenwoordig de wedstrijden zelfs af: soms eerst de mannen en daarna de vrouwen."

"De Nederlanders dachten er hetzelfde over. Wat we ook niet wilden, was in één land het WK van de mannen en in één land het WK van de vrouwen. Zo zijn we in ons bid naar de FIH, naast het financiële deel, tot een sportief bid gekomen waarin volgens de formule de Belgische en Nederlandse teams tot de halve finales thuis kunnen spelen. We hadden met Engeland een sterke concurrent voor ons bid. Maar zij boden enkel voor de heren, zoals dat dus eigenlijk moest: kiezen voor een van beide. Wij hebben er één toernooi van gemaakt. Gender equity is voor ons heel belangrijk. Dat doen we ook met onze teams: de Panthers en de Lions worden evenveel vergoed. Dat is drie jaar geleden zo besloten door onze raad van bestuur en wordt mede ondersteund door onze hoofdsponsor Belfius."

Vier partijen

Hoe ziet de samenwerking eruit op het gebied van praktische organisatie? "Het verschil tussen ons deel van de organisatie, de wedstrijden die worden gespeeld in België, en Nederland is dat Nederland het met eigen teams organiseert", vertelt Pilet. "Wij zijn daar niet voor gestructureerd. We hebben wel iemand die verantwoordelijk is voor onze events, dat is goed voor bijvoorbeeld play-offs en finales, maar niet voor een WK. Dat doen we samen met Golazo, dat dus ook samen met ons het EK in 2019 organiseerde. Golazo heeft in België de lead in het project, wij zijn de ondersteunende factor. Alle meetings die we hebben aangaande het WK zijn met vier partijen: wij, de KNHB (de Nederlandse hockeybond, red.), Golazo en de FIH (de wereldhockeybond, red.)."

België-Nederland

Op dit moment staan Nederland en België op de plaatsen 1 en 2 op de wereldranglijst bij de mannen, 1 en 3 op de wereldranglijst bij de vrouwen. Je organiseert het toernooi dus samen met je grootste sportieve concurrent. "Ja, en dat kan!", vindt Pilet. "Er moest gaandeweg in de organisatie gekozen worden waar de finales zouden worden gespeeld. Dat was een moeilijke keuze. Wij als Belgische federatie hebben hier eigenlijk geen keuze in gemaakt: we gunden het onze mannen- en vrouwenteams even hard om een mogelijke finale in het thuisstadion te mogen spelen. Uiteindelijk is de knoop doorgehakt op basis van het feit dat onze partner Golazo het commercieel interessanter vond om de mannenfinale te organiseren. Dus hebben we tegen de Nederlanders gezegd dat wij voor de mannenfinale kozen. De Nederlanders wilden initieel ook liefst de mannenfinale hebben, maar uiteindelijk doen zij de vrouwenfinale, en wij de mannenfinale."

Het is een hardnekkig cliché: Nederland en België hebben een andere cultuur, ook op het gebied van sport en sportbeleid. Nog los van de totaal verschillende staatstructuren waarin dat sportbeleid actief is – in Nederland geen opsplitsing in een bond uit het noorden en een bond uit het zuiden – zijn er mogelijk ook de verschillen in governance. Tien jaar geleden kwam de Vlaamse overheid met een code voor good governance voor Vlaamse sportfederaties, gebaseerd op de dimensies transparantie, democratie en interne verantwoording. In Nederland is er al sinds 2005 een code voor goed sportbestuur, waarbij de bonden betrokken werden bij het proces en het niet opgelegd kregen. Valt die verschillende benadering van governance in de dagelijkse samenwerking te merken? Pilet: "We hebben zeer regelmatig overleg met de Nederlandse hockeybond, ook buiten de gemeenschappelijke organisatie van het WK om, over bijvoorbeeld competitieformats of de organisatie van de play-offs. Ik denk dat we in termen van governance zeer gelijkwaardig zijn."

En die moeilijke manier waarop België in elkaar zit, ook op sportief vlak? "Zeker, ze weten dat België complex in elkaar zit", antwoordt Pilet. "Maar wat het hockey betreft is er daar geen enkel probleem: onze nationale hockeyfederatie en de regionale liga’s hebben weliswaar elk hun eigen organisatie, maar fungeren daarnaast als één entiteit. We zitten ook samen op één kantoor en hebben ook heel veel onderling overleg. Dat is redelijk uniek in de Belgische sport, maar het werkt!"

Foto onder: de Belfius Hockey Arena in Waver.

En hoe werkt België-Nederland op gebied van partnerships? Ontstaan er daar geen sponsorconflicten tussen de partners van de respectievelijke bonden, zoals dat bijvoorbeeld zou kunnen bestaan tussen de Belgische hoofdsponsor Belfius en Rabobank bij de Nederlandse hockeybond? Pilet: "Het is één WK, maar elk land heeft zijn eigen sponsors, en dat is van bij het begin ook duidelijk zo gecommuniceerd naar de FIH. Er is één website, maar op de Belgische en de Nederlandse pagina’s (hockeyworldcup2026.be en hockeyworldcup2026.nl) vind je verschillende sponsors. Er is geen enkele sponsor gemeenschappelijk. En bijvoorbeeld Belfius en Rabobank zien elkaar niet als concurrenten, daar ze geen van beide op het andere grondgebied actief zijn."

En tot slot: de droomfinales zijn twee keer België tegen Nederland? Pilet lacht: "Sowieso België in de finale…"

Bijschrift foto boven artikel: De openingsceremonie van de Belfius Hockey Arena in Waver, het toneel van de WK-finale voor de mannen.

Dit artikel verscheen eerder in een uitgebreidere versie in vakblad Sport & Strategie (editie 3-2026).