De koerskrokodillen

10 juli 2015 // Perstribune
De koerskrokodillen
Beeld van de grote valpartij in de tweede etappe van de Tour de France.
Maarten Ducrot van de NOS heeft mij gewezen op de reden voor die vreselijke valpartij van afgelopen maandag aan zeventig/tachtig kilometer per uur. Ik had Maarten's commentaar niet gehoord, want ik zat al in de Tour, maar ik zag hem enkele dagen later in het Village de Départ, onze agora voor geaccrediteerden en geïnviteerden. Ik argumenteerde dat dit wel een heel banale valpartij was, die misschien niet had kunnen worden vermeden, want hoe vermijd je dat iemand een achterwiel aantikt?

Neen, zei Maarten, die de beelden wel in slow motion had herbekeken en heeft gekoerst: dit was geen accident de parcours, maar een voorspelbaar drama. In de aanloop naar het eerste hellinkje van de dag zaten alle grote ploegen vooraan en toen besloot La Française des Jeux ineens dat ook hun kopman Thibaut Pinot naar voren moest. William Bonnet  kweet zich van die taak, maar éénmaal de kopman voorin afgezet, stopte Bonnet met trappen als een gek en toen gebeurde het: het peloton haalde hem in, ontweek hem, maar Bonnet wilde wel eens zien hoezeer dat peloton wel op een lint hing, en keek achterom. Iedereen die met een fiets rijdt, weet wat dan gebeurt: je wijkt van je lijn af. Degenkolb had hem net ingehaald toen hij even achterom keek en diens wiel aantikte.  

U heeft de beelden gezien: er hadden doden kunnen vallen, maar al bij al vielen de gevolgen mee. Maar vier renners moesten de race verlaten, waaronder de gele trui. Bonnet had een halswervelbreuk, wat pijn doet maar snel heelt, en ik kan er van meespreken want ik heb ook ooit eens een achterwiel aangetikt, ben uiteraard ook gevallen en ook een halswervelbreuk was mijn deel. De felste reactie achteraf op het neutraliseren door de wedstrijdjury en de koersdirectie kwam van de ervaren Belgische team manager Patrick Lefevere. Geen enkel begrip toonde hij voor de neutralisatie, koerscommissaris Guy Dobbelaere werd nog net geen randdebiel genoemd en moest terstond ontslag nemen.   


Na de valpartij van afgelopen maandag neutraliseerde de Tourdirectie de koers.

Planeet koers op zijn smalst

Of er nu ambulances op overschot waren of niet - de reden die onmiddellijk werd opgegeven en niet zo maar achteraf was uitgevonden - was niet het item van discussie. Het ging er volgens Lefevere om of men deze uitleg wel moest geloven. Dan héb je twee knoerten van valpartijen binnen enkele kilometers, zijn alle dokters in ambulances druk in de weer en zou bij een nieuwe valpartij géén medische verzorging in de buurt zijn. Dan gebeurt dat op een moment dat er geen ontsnapping is en ook niet echt wordt gekoerst, en een neutralisatie het koersverloop niet beïnvloedt, maar het vleesgeworden old school wielrennen twijfelt toch aan de motivatie. Of: planeet koers op zijn smalst. De ene zijn dood, de andere zijn brood. De ene zijn val, de andere zijn voorsprong. Het verhevigde leven, sprak de Belgische radio. 

Wat een leven, als je daar zo in staat als Lefevere, die vermoedde dat die ambulances vooral een drogreden waren en dat de koers werd stil gelegd voor monsieur Cancellara, de gele trui die ook wat wervels had gebroken maar de etappe nog zou uitrijden. Hij haalde uit het verleden allerlei valpartijen van eigen renners aan om te bewijzen dat er met twee maten en gewichten werd gewerkt.  

De laatste keer dat 'het' bij koers hoorde en dat ze 'het' zelf wel zouden oplossen, was twintig jaar geleden met epo. 

Het beste bewijs dat deze ingreep van de Tourdirectie en jury terecht was, is precies het protest van die oude koerskrokodillen als Lefevere. Vallen hoort bij de koers, werd als argument gebruikt. Of nog: laat het peloton dat zelf oplossen. De laatste keer dat 'het' bij koers hoorde en dat ze 'het' zelf wel zouden oplossen, was twintig jaar geleden met epo. We weten allemaal hoe dat is afgelopen: epo werd een epidemie.

Minder verafgoding gevallen renner

In het verlengde daarvan wil ik ook een lans breken voor iets minder verafgoding van de gevallen wielrenner die tegen beter weten in toch verder rijdt. Het moeten geen voetballers worden die vallen voor de lol en de penalty, maar het andere uiterste - zoals Michael Matthews onder de zware pijnstillers verder rijden met een gebroken rib - is niét oké. Die les hebben we vroeger al geleerd: wat in het wielrennen raakt aan sportieve, medische en menselijke normen en waarden, laat je beter niet over aan de wielrenners en nog minder aan hun team managers.  

Foto: Twitter / @LeTour

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Journalisten

Henk Hoijtink
10 november 2014
Voetbalspecialist en chef sport Trouw
Pijl
Voetbalspecialist en chef sport Trouw
Frans Oosterwijk
2 september 2014
Pijl
Hoofdredacteur Sport & Strategie
Guus van Holland
2 februari 2015
Pijl
Voormalig chef-sport van NRC Handelsblad

Laatste nieuws

12 oktober 2017
De internationale sportweek van S&S: 'Beyond Live' is de toekomst van sportbeelden
Pijl
De interesse in sportbeelden groeide vorig jaar met 13 procent, terwijl televisiekijken af...
12 oktober 2017 // Buitenland
10 oktober 2017
De voetbalweek van S&S: Club accepteert sponsor onder protest
Pijl
Non-league football in Engeland lijkt op ons amateurvoetbal, maar de piramide bestaat daar...
10 oktober 2017 // Voetbal
8 oktober 2017
Nieuwe vacatures in de sport bij: KNVB, NHV en Krajicek Foundation
Pijl
Wie op zoek is naar een (nieuwe) baan in de sport of een openstaande vacature heeft, kan t...
8 oktober 2017 // Bonden