Verdient de Amstel Gold Race als referentieklassieker niet beter?

17 april 2018 // Perstribune
Verdient de Amstel Gold Race als referentieklassieker niet beter?
Michael Valgren Andersen
Michael Valgren Andersen heeft de Amstel Gold Race gewonnen. Een Deen van 26, die ook al de Omloop won, heeft een klassieker op zijn naam geschreven. Is Vlaanderen-koersland jaloers? Reken maar. Philippe Gilbert vroeg zich van de week af waarom de Amstel Gold Race geen monument is. Daar was een beetje eigenbelang mee gemoeid, want in dit geval had hij zomaar een monument vier keer gewonnen. Jammer, vandaag staat de Amstel een trapje lager dan Sanremo, Vlaanderen, Roubaix, Luik en Lombardije. Maar je vraagt je af: waarom verdient deze referentieklassieker niet beter? 

Waanidee

Gisteren was de eerste keer dat de twee beste renners van het lopende seizoen elkaar recht in de ogen keken in een serieuze wedstrijd. Het was blijkbaar liefde op het eerste gezicht tussen Peter Sagan en Alejandro Valverde, want ze bleven kijken toen Valgren Andersen wegreed. De Amstel ligt op het snijpunt van de Vlaamse (en die ene Noord-Franse) en de Waalse klassiekers, niet alleen inzake datum maar ook inzake moeilijkheidsgraad. Wie vlot de Kwaremont en Paterberg op kan, zal ook de Cauberg, Geulhemmerberg en Bemelerberg overleven.

Eigenlijk geldt dat ook voor La Redoute een weekje later in Luik-Bastenaken-Luik, maar die wedstrijd is van een klassieker voor grote motoren onder impuls van de Franse eigenaars een klimklassieker geworden. De aankomst lag vroeger een heel eind na de laatste helling, wat er weleens voor zorgde dat een groepje sterke renners om de overwinning moest sprinten. Blijkbaar is in de jaren '80 of '90 in een aantal hoofden het waanidee ontstaan dat sprinten na 260 kilometer niet mag. Net vr de aankomst moet nog een helling komen die veel langer duurt dan een brug en liefst zo steil dat één man het verschil kan maken. 

Nieuw parcours 

De Waalse Pijl met zijn vreselijke Muur van Hoei is sinds 1983, het jaar dat de aankomst boven op de Muur is gelegd, het typevoorbeeld van zo'n hertekende wielerwedstrijd. Een hele dag valt niks te beleven, tot ze met zijn allen het lieflijke stadje Hoei binnenrijden en de rennertjes van min 70 kilo vooraan worden gebracht en het uitvechten. Ter verschoning en voor de volledigheid moet wel worden vermeld dat met Alejandro Valverde een topper recordhouder is geworden, maar misschien moet men gewoon een klimtijdrit organiseren: een kilometertje inrijden langs de Maas en dan rechts naar boven knallen tot aan de kapel. Even spannend, de renners worden er zo moe niet van en de kijkers zijn maar een uurtje of wat kwijt. 

Blijkbaar is in de jaren '80 of '90 in een aantal hoofden het waanidee ontstaan dat sprinten na 260 kilometer niet mag

Leo van Vliet, organisator van de Amstel, heeft het al langer begrepen en goed bekeken. Nadat jarenlang de laatste beklimming van de Cauberg voor scherprechter speelde - Gilbert kende daar elke meter - veranderde hij vorig jaar het parcours. Gevolg: een open koers die al op de Kruisberg ontplofte, veertig kilometer van de eindstreep. Uiteindelijk werd het een sprint tussen Philippe Gilbert en Michal Kwiatkowski en Gilbert won weer. Moraal van het verhaal: verander het parcours, elk jaar weer. Wie goed is, blijft goed en rijdt zoals Valgren Andersen desnoods op het vlakke weg. Flanders Classics heeft het ook begrepen: verander het parcours en je krijgt verrassende wendingen. Vervelend voor koptrekkers als Iljo Keisse, die graag elke put en elke vluchtheuvel in hun geheugen opslaan, maar beter voor het spektakel. Of wat daarvoor moet doorgaan, want al bij al blijven dat chirurgische ingrepen die aan de essentie niks veranderen: de beste renners koersen te weinig tegen elkaar. 

Sport omgooien 

De volgende en dus ook de eerste keer dat Sagan, Valverde en hopelijk ook Chris Froome samen aan de start staan, in een poging iets te winnen, zal wellicht de Tour de France zijn. En daarna wellicht het WK in Innsbruck. Voor een sport met driehonderd levensvatbare profs over de hele wereld is dat beschamend. Wielrennen zal nooit een wereldspeler worden, maar het is uitermate geschikt voor een moderne, spannende sportuitzending. Iemand met veel geld zal eens moeten opstaan en die hele sport omgooien. Klassiekers van 150 kilometer, etappes van 100 en wat kilometers, rondes van twee weken en meer Hammer Series, zoals Velon wil opzetten. En de beste renners overal aan de start, overal met winstkansen. Zoals gisteren, 230 kilometer fietsen en 30 kilometer koersen, is niet meer van deze tijd.

Foto: YouTube

Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image

Journalisten

Guus van Holland
2 februari 2015
Pijl
Voormalig chef-sport van NRC Handelsblad
Henk Hoijtink
10 november 2014
Voetbalspecialist en chef sport Trouw
Pijl
Voetbalspecialist en chef sport Trouw
Kees Kooman
16 mei 2016
Pijl
Kees Kooman is auteur van de in 2016 verschenen 'biografie van de snel...

Laatste nieuws

19 september 2018
Pijl
In het hele land zijn initiatieven om ouderen meer aan ...
19 september 2018 // Overheid
18 september 2018
Ode aan de Sportvereniging door Pieter Winsemius:
Pijl
In het vakblad Sport & Strategie (editie 3-2018) laten we een klaroenstoot klinken en...
18 september 2018 // Bonden
17 september 2018
Healthy Football League laat fans strijden om titel 'Gezondste club van Europa'
Pijl
De UEFA maakte afgelopen week bekend te denken over een ...
17 september 2018 // Voetbal