De geslaagde heksenjacht op Camiel Eurlings

5 januari 2018 // Perstribune
De geslaagde heksenjacht op Camiel Eurlings
Camiel Eurlings sprak vrijdag bij RTL over zijn aftreden als IOC-lid (Bron: RTL)
Hoe lang zal het nog duren voordat de ouderwetse schandpaal op het marktplein in ere wordt hersteld? Massaal eieren gooien en rotte tomaten naar de gevallen burger, hoog of laag in rang. Leuk! Dat overkwam IOC-bestuurder Camiel Eurlings, niet bepaald een favoriet van mij, voor zover ik hem kan kennen uit publieke optredens. En zijn bekentenissen aangaande het pak slaag voor zijn ex-vriendin deed hem niet stijgen op mijn eigen kleine, geheime populariteitsladder. Het kon de plaatsvervangende schaamte die mij overviel naar aanleiding van de heksenjacht waarbij zijn hoofd wel moest rollen niet verlichten.

Ik zag en hoorde met stijgende verbazing een hoogleraar bij het praatprogramma Jinek hartstochtelijk pleiten voor de zondeval van Eurlings. Op Twitter had zij er eerder idiote ‘feiten’ bijgesleept, zoals de veronderstelde voorbeeldfunctie van een IOC-lid in landen, waar het enige recht van vrouwen het aanrecht is. Halleluja! Persoonlijk vind ik dat hoogleraren zich met die korte digitale scheten van de sociale media verlagen en daarmee hun positie verkwanselen. Wat zouden sportvrouwen in Soedan niet kunnen denken, als die levende mattenklopper uit Nederland het IOC zou mogen besturen? Daar komt haar bewering kortweg op neer.

Voorbeeldfunctie

Wat er is gebeurd met deze voormalige directeur van de KLM, een gevallen zondagskind, heeft natuurlijk alles te maken met de orkaanachtige kracht van de waan van de dag. Waarbij het vuurtje flink werd opgestookt door de actualiteit van #MeToo en de vertegenwoordigers van de agendajournalistiek zich als vanzelfsprekend niet onbetuigd lieten. Olympische Spelen in aantocht, kan de affaire-Eurlings geen roet gooien in de te verwachten goudkoorts. Dat soort bullshit. 

En dan zijn voorbeeldfunctie. Natuurlijk mag je geen vrouwen slaan, vrouwen mogen trouwens ook geen mannen toetakelen, hoe groot de verleiding soms ook is. Maar wat weet de objectieve toeschouwer nou precies wat zich heeft afgespeeld naar verluidt in een tuin bij de uit de hand gelopen ruzie tussen vrouw en man?

Wat er is gebeurd met deze voormalige directeur van de KLM heeft natuurlijk alles te maken met de orkaanachtige kracht van de waan van de dag. Waarbij het vuurtje flink werd opgestookt door de actualiteit van #MeToo en de vertegenwoordigers van de agendajournalistiek zich als vanzelfsprekend niet onbetuigd lieten.

Misschien vindt u het rotte appels vergelijken met rotte peren, maar dezelfde woede overviel me destijds bij de gedwongen aftocht van Fred Teeven, geregisseerd door een man die later ook nog werd uitgeroepen tot journalist van het jaar. Laat ook hier vooropstaan dat de betreffende politicus niet mijn grootste sympathie kon wegdragen, al was het alleen vanwege het lidmaatschap van zijn eigen partij waar opportunisme geen grenzen kent. Zeker niet als het de heilige koe ‘economische groei’ betreft. Godallemachtig, ‘het bonnetje van Teeven’, je werd er met dagen- of zelfs wekenlange berichtgeving tureluurs van. Het was niet echt een verrassing dat de minister prompt door eigen collega’s als een melaatse werd behandeld. De grootste verzetshelden bivakkeren op het Binnenhof. Hij kon alleen nog maar buschauffeur worden.

Bagatelliserend verzekeringsjargon

Ik schaamde me toen ook al voor het hijg-niveau van mensen die ongetwijfeld net als ik lid zijn van de Nederlandse Vereniging van Journalisten. Ja, het is een wereld van verschil: een raar bonnetje of gescheurde oorlellen. Maar waar kan Camiel Eurlings zich na de geslaagde heksenjacht nog met enig fatsoen vertonen? Op en nabij sportvelden is hij vanaf heden persona grata. En hoe zijn lieve vrienden van het CDA zullen reageren, laat zich vrij eenvoudig raden. In de zakenwereld had hij zich al eerder onmogelijk gemaakt door in recordtijd van het hoogste pluche te zijn geblazen. Pontius Pilatus is nog lang niet dood, het wassen van handen in onschuld is juist in de hogere kaste een veel gebezigd tijdverdrijf. Eigen schuld, dikke bult: dat verhaal.

Nu de naakte feiten, voor zover bekend. De burger Camiel Eurlings heeft zijn vriendin tweeënhalf jaar geleden toegetakeld. De mishandelde stapte vier maanden later naar de politie om aangifte te doen. De bekende Nederlander Eurlings schikte in de minne met het Openbaar Ministerie, kreeg een werkstraf en waande zich voldoende gestraft met de openbare oorwassing. Het was niet echt slim om – zoals hij in een recent interview met de NRC deed - te spreken van ‘een wederzijds handgemeen’ (alhoewel niemand weet hoe wederzijds het handgemeen was, behalve de twee kroongetuigen zelf) en persoonlijk vond ik de keuze voor Jan Driessen (ex-AEGON en ex ‘Eerlijk over later’) als adviseur niet handig. Diens bagatelliserende verzekeringsjargon (woekerpolissen, 60 miljard euro schade voor de consument) klonk door in een recent interview met NRC, alhoewel de PR-expert zelf enige regie hieromtrent ontkent.

Het was eigenlijk van begin af aan een gelopen race met Eurlings als de rode lantarendrager. De affaire bevatte te sappige details om te laten lopen.

Het was eigenlijk van begin af aan een gelopen race met Eurlings als de rode lantarendrager. De affaire bevatte te sappige details om te laten lopen. Het verhaal van de vriendin in De Telegraaf (17 maart 2016) over vermeende homoseksualiteit, Quote al februari 2016 (‘zware mishandeling’), Elsevier, NRC van 20 september 2017 met verwijzing naar een verhaal in het AD, NRC weer begin dit jaar met het gewraakte artikel van het ‘wederzijdse handgemeen’, drie dagen later de Volkskrant. ‘Bewijsbare eenvoudige mishandeling’ werd in de tussenliggende tijd ‘zware mishandeling.’ Het was duidelijk: Barbertje moest hangen. In maatschappelijke betekenis kreeg Eurlings ‘levenslang’. Ik vrees dat het gevallen zondagskind wat toekomstig werk betreft maar eens moet informeren bij Fred Teeven.

  • Kees
    Door Kees Kooman
    Kees Kooman is auteur van de in 2016 verschenen 'biografie van de snelheid': Sprintkoninginnen, van Fanny tot Dafne. Eerder schreef hij boeken over uiteenlopende onderwerpen: sportbiografieën over Fanny Blankers-Koen en Anton Geesink (genomineerd voor de Nico Scheepmakerprijs), Boerenbloed, Eerlijk over later (genomineerd voor de M.J. Brusseprijs). Als journalist rapporteerde hij bij negen Olympische Spelen.


    Pijl
Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Journalisten

Frans Oosterwijk
2 september 2014
Pijl
Hoofdredacteur Sport & Strategie
Ted van der Meer
18 juni 2018
Pijl
Ted van der Meer gaf sportcommentaar bij meerdere omroepen. Tevens was hij correspondent...
Guus van Holland
2 februari 2015
Pijl
Voormalig chef-sport van NRC Handelsblad

Laatste nieuws

21 september 2018
FIFA wil exploderende en dubieuze transfermarkt aanpakken
Pijl
Afgelopen weekend publiceerde de New York Times een int...
21 september 2018 // Voetbal
20 september 2018
Sportimpulsregeling eindigt, maar resultaten projecten bieden perspectief
Pijl
Eind dit jaar stopt de Sportimpulsregeling. Als de dit ...
20 september 2018 // Overheid
19 september 2018
Pijl
In het hele land zijn initiatieven om ouderen meer aan ...
19 september 2018 // Overheid