De evenwichtskunst van de ware topsport

1 september 2017 // Perstribune
De evenwichtskunst van de ware topsport
Mij bereikte digitaal de vraag van een ex-collega hoe de schijnbaar plotselinge vermoeidheid moet worden verklaard van Dafne Schippers. Want waarom starten bij de Ivo van Damme Memorial die andere snelle vrouwen wel, zijn zij misschien minder moe? En trouwens, ‘begrijp jij als atletiekspecialist’ wat die fysiek zichtbaar toegenomen kracht het afgelopen seizoen precies heeft gedaan met haar snelheid? 

Tja, de wondere wereld van de topsport. Hoe meer je denkt te weten, hoe lastiger het wordt een bevredigend antwoord te geven. Wat ik wel zonder veel twijfel durf vast te stellen, is de in mijn ogen nogal lauwe ‘ontvangst’ van een atletieksucces, waarvoor op veel andere plekken in de wereld luchthavens zouden moeten worden afgezet bij de aankomst van de betreffende ster. Goud en brons op de sprintnummers in een sterk geëvolueerde sport die op het hoogste niveau in 166 landen wordt beoefend. Schippers moest het na ‘Londen’ doen met een ereronde, voorafgaande aan een voetbalwedstrijd in haar woonplaats Utrecht.
Deze wereldkampioene flirt minder gemakkelijk met de tv-camera’s, minder vanzelfsprekend dan Nelli Cooman
Wat ook vrij eenvoudig valt vast te stellen is dat deze wereldkampioene minder gemakkelijk flirt met de tv-camera’s, minder vanzelfsprekend dan Nelli Cooman (wereldrecordhoudster en – kampioene op de 60 meter indoor) dat kon in het laatste decennium van de vorige eeuw. Schippers laat liever de benen spreken en doet dat inderdaad op een andere wijze dan voorheen onder leiding van haar vorige trainer Bart Bennema. En ra ra, zo vragen de beste stuurlui aan wal zich nu af, wat is er bij Rana Reider (haar nieuwe leidsman) toch gebeurd met die beroemde demarrage op het tweede stuk van de 200 meter?

Atletiek, o weerbarstige moeder der sporten! Wie er iets meer van weet, kent de vele uren in het krachthonk van de toppers, vooral in de wintermaanden. Harde muziek, zware halters, veel zweet en soms veel vloeken. Niets is lastiger dan de combinatie van kracht en snelheid, pure evenwichtskunst. Een beetje teveel spieren en je valt duizelingwekkend diep. Schippers is anders gaan sprinten, maar je kunt onmogelijk beweren dat zij (als nummer een en drie van de wereld) geen formidabel seizoen achter de rug heeft. Zij is mentaal toe aan rust. Weg van de schijnwerpers en weg van alle hoge verwachtingen en daarbij horende verplichtingen. Doodmoe word je ervan, ook al kies je er vrijwillig voor.
Volleybal is voor mij het atletiek van de teamsporten, vooral vanwege de moeilijkheidsfactor en nog meer de enorme internationale concurrentie
De mooie sportzomer waaraan - gemeten in succes en dan vooral voor Nederlandse vrouwen - maar geen einde leek te komen, heeft mogelijk nog een schitterend dessert in de aanbieding. Ik kijk er, na Als je wint heb je vrienden met bijzondere interesse naar uit. Weet u nog: de volleybalvrouwen van Avital Selinger na het winnen van de Grand Prix van 2007 regelrecht op weg naar een olympische medaille? Nooit aangeland in Beijing door mentale panne, zo wist de toenmalige volgkaravaan het zeker. Een van de meest indrukwekkende voorbeelden uit de Nederlandse sportgeschiedenis van ‘jammer maar helaas’. Ik stond er (als schrijver van het voornoemde boek) bij en keek ernaar, met tranen in de ogen.

Volleybal is voor mij het atletiek van de teamsporten, vooral vanwege de moeilijkheidsfactor en nog meer de enorme internationale concurrentie. Ook: pure evenwichtskunst. In tegenstelling tot bijvoorbeeld hockey komen er straks bij de Europese kampioenschappen in het dictatoriaal geleide Azerbeidzjan zomaar een vijftal landen in aanmerking voor de titel. Zal het daarbij, zoals de toenmalige olympische baas Charles van Commenée zo plastisch kon omschrijven weer uitmonden in ‘zakdoekje leggen, niemand zeggen’ met verwijzing naar een populair kinderspel uit de oude doos?
Het is een populair onderwerp in de sportjournalistiek: de veronderstelde mentale weekheid van vooral Nederlandse toppers
Het is een populair onderwerp in de sportjournalistiek: de veronderstelde mentale weekheid van vooral Nederlandse toppers. Met heel vaak verwijzingen naar de Amerikaanse collegaatjes als voorbeeld van hoe het wel zou moeten en andere voorspelbaarheden. U heeft er weinig of niets van meegekregen (de NOS was, als ik me niet vergis, druk met het simpele beachvolleybal), maar het scheelde voor oranje een puntje in een weergaloos duel met grootmacht China, of Brazilië was uitgeschakeld en had nooit de Grand Prix van 2017 kunnen winnen. Ik moest heel even denken aan het mislukte kwalificatietraject van tien jaar eerder en de woorden van Van Commenée. En zei, alleen met rechtstreeks Ziggo tegen mijn computerscherm: o jee.

Maar wat volgde was een indrukwekkende zegereeks die later deze maand kan leiden, tot... ja, tot wat? In vergelijking tot 2007 heeft het vrouwenvolleybal zich nog meer ontwikkeld tot even fraai als competitief kijkspel. De vorige editie in eigen Rotterdam leidde tot zilver, na een kansloze finale tegen de Russinnen. Oranje is naar mijn bescheiden mening vooral in de breedte sterker geworden, het onverwachte vertrek van coach Giovanni Guidetti naar Turkije lijkt grotendeels gecompenseerd door Jamie Morrisson, veel flegmatieker en daardoor misschien op het eerste gezicht minder aansprekend. 
De wondere wereld van de ware topsport. Mag ik hierbij in geval van succes de verwachting uitspreken van een ontvangst waarbij de huldiging van de voetbalvrouwen in het niet zal vallen?

Foto: YouTube

  • Kees
    Door Kees Kooman
    Kees Kooman is auteur van de in 2016 verschenen 'biografie van de snelheid': Sprintkoninginnen, van Fanny tot Dafne. Eerder schreef hij boeken over uiteenlopende onderwerpen: sportbiografieën over Fanny Blankers-Koen en Anton Geesink (genomineerd voor de Nico Scheepmakerprijs), Boerenbloed, Eerlijk over later (genomineerd voor de M.J. Brusseprijs). Als journalist rapporteerde hij bij negen Olympische Spelen.


    Pijl
Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Journalisten

Bart Jungmann
29 januari 2015
Sportredacteur van De Volkskrant
Pijl
Sportredacteur van De Volkskrant
Jaap De Groot
24 oktober 2014
Chef sport De Telegraaf
Pijl
Chef sport De Telegraaf
John Volkers
7 juli 2014
Sportredacteur De Volkskrant
Pijl
Sportredacteur De Volkskrant

Laatste nieuws

23 november 2017
De internationale sportweek van S&S: Gezonde voeding centraal op Spotlight Night
Pijl
De Sacramento Kings zijn het basketballseizoen niet goed begonnen als hekkensluiter van de...
23 november 2017 // Buitenland
22 november 2017
De voetbalweek van S&S: voetbalbestuurder bedreigt getuige in de rechtszaal
Pijl
Afgelopen week begon in New York de strafzaak rond wereldwijde corruptie bij de internatio...
22 november 2017 // Voetbal
21 november 2017
Wat gaat de verruiming van de btw-vrijstelling betekenen voor de sport?
Pijl
Begin deze maand werd bekend dat het kabinet het Sportbesluit gaat aanpassen. De btw-vrijs...
21 november 2017 // Overheid