In sportwoestijn BelgiŽ groeit een plant

4 oktober 2016 // Perstribune
In sportwoestijn BelgiŽ groeit een plant
De Rode Duivels bij een training eind augustus met de nieuwe assistent-bondscoach Thiery Henry.
Als BelgiŽ een (sport)woestijn is, en dat is BelgiŽ, hoe komt het dan dat dit jaar de perceptie is ontstaan dat de topsport er aan een revival toe is? De feiten. In het voetbal kennen de Rode Duivels een hoogconjunctuur. BelgiŽ heeft Nederland afgelost als opleidingsland voor grote talenten en bij sommige van de betere ploegen in de wereld spelen Belgen een prominente rol.

De resultaten van de Rode Duivels zijn evenwel niet gevolgd. Op de World Cup van 2014 werd de kwartfinale gehaald na één goede wedstrijd. Op Euro 2016 was er beterschap: twee goede wedstrijden al, maar drie slechte waaronder een verloren kwartfinale tegen het nietige Wales. 

Wat heet revival?

In andere ploegsporten is BelgiŽ ook aan een revival bezig, maar wat heet revival? In een woestijn lijkt een korstmosje al snel een plant. De volleybalmannen en vrouwen plaatsten zich recent moeiteloos voor de Europese kampioenschappen van volgend jaar. Ook de basketbalmannen deden dat. De vrouwen volgen nog. Het gaat voor alle duidelijkheid om deelnemen, niet om prijzen winnen. 

Op de Olympische Spelen was alleen het mannenhockeyteam present en dat deed het prima. De Nederlandse mannen werden geklopt in een zinderende halve finale met mooi en stevig hockey, niks op aan te merken. De finale ging verloren, shit happens. Op die Olympische Spelen haalde BelgiŽ zes medailles, waaronder twee keer goud, twee keer zilver en twee keer brons. Dat is even goed als in Atlanta in 1996, maar toen waren er wel vijftien procent minder medailles te verdelen. Rio de Janeiro was niet goed, het was minder slecht dan iedereen had verwacht want alle prognoses zaten tussen twee en vier medailles. Het werden er zes, in vijf verschillende sporten. Daarnaast waren er zes vierde plaatsen en in totaal werden negentien topacht plaatsen behaald, op een team van goed honderd atleten. 

Uitschieters

Uit alle analyses blijkt verder dat BelgiŽ niet scoorde met de atleten van wie dat werd verwacht, maar via enkele uitschieters en met de nodige dosis geluk aan de zes medailles geraakte. De gouden medailles van Greg Van Avermaet (wielrennen) en Nafi Thiam (tienkamp) waren toevalstreffers. Al hebben beide atleten onmiskenbaar talent en kan Thiam wereldtop worden, in normale omstandigheden eindigen ze nooit op één. Hetzelfde geldt voor de zilveren zwemmedaille van Pieter Timmers die in drie dagen 0.42 van zijn pr haalde en in de finale van de 100 meter vrije slag van een ideaal scenario profiteerde. 

Dit is geen diskwalificatie van de medaillewinnaars in Belgische driekleur, het is een pure vaststelling, net zoals het een vaststelling is, dat de Belgische atleten de laatste jaren de lat hoger durven leggen, waardoor zoín gelukkig scenario zomaar een medaille kan opleveren. Dat heeft bij Belgische atleten geleid tot het besef dat die van een ander land ook maar twee armen en twee benen hebben en vaak zelfs minder middelen.

Het Belgisch NOC (BOIC) is een serviceclub voor de eigen sponsoren en eens in de vier jaar een logistieke draaischijf voor wie naar de Olympische Spelen mag.

De Nieuwe Belgische Topsportcultuur

Maar om nu ineens van De Nieuwe Belgische Topsportcultuur te gewagen, zal meer nodig zijn. Structureel is pas de laatste jaren iets veranderd in de Belgische, lees Vlaamse topsport. Want dat moet u vooral beseffen: dé Belgische topsport bestaat niet. Het Belgisch NOC (BOIC) is een serviceclub voor de eigen sponsoren en eens in de vier jaar een logistieke draaischijf voor wie naar de Olympische Spelen mag. Het is geen topsportaanjager zoals het NOC*NSF. Het BOIC wil het nationaal model promoten maar dat staat haaks op de politieke realiteit die veertig jaar geleden besloot tot een regionalisering van sport en dus ook van topsport. 

De Waalse sportadministratie heeft weinig kennis in huis en heeft geen zin om samen te werken met de Vlaamse, die voor tweederde van de financiŽle middelen zorgt en voor vijf van de zes medailles tekende. De Vlaamse topsportpolitiek bestaat erin de sporten met medaillekansen en met een duidelijk programma zoveel mogelijk middelen te geven. In de komende weken wordt het Topsportactieplan IV voor 2017-2020 voorgesteld. Zoals alle plannen in BelgiŽ, c.q. Vlaanderen kon het niet op een A4ítje maar omvat het 287 paginaís. De medailles en prijzen tussen nu en Tokio kunnen vooralsnog op een A5'je.

Foto: Twitter / Maarten Weynants


Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Nog geen reacties aanwezig.

Journalisten

Iwan van Duren
25 september 2014
Journalist Voetbal International
Pijl
Journalist Voetbal International
Hans Klippus
28 mei 2014
Verslaggever AD Sportwereld
Pijl
Verslaggever bij AD Sportwereld.
Guus van Holland
2 februari 2015
Pijl
Voormalig chef-sport van NRC Handelsblad

Laatste nieuws

19 april 2018
Ruhrgebied dingt naar OS 2032
Pijl
Afgelopen zomer klonken de eerste geluiden over de Duitse interesse in de organisatie van ...
19 april 2018 // Buitenland
19 april 2018
Fietsorganisaties slaan handen ineen
Pijl
ĎHet is druk en gevaarlijk op het fietspad, althans, dat is de publieke opinie. Jaarlijks ...
19 april 2018 // Bonden
18 april 2018
How to: je door een Engelse vergadering heen worstelen
Pijl
Je bent vast niet onbekend op het gebied van vergaderen. Maar kun jij ook zelfverzekerd ve...
18 april 2018 // Buitenland