Kom op, niet janken en pluk de dag

25 augustus 2016 // Perstribune
Kom op, niet janken en pluk de dag
Volleybalster Maret Balkesteijn loopt na de verloren wedstrijd om brons door de mixed zone.
Ach, wat schattig toch: de grote bezorgdheid van filosofen en andere opiniemakers over de geestelijke en fysieke gesteldheid van de Nederlandse olympische afvaardiging. Nog nooit eerder zo groot. "Er is teveel fixatie op medailles en te weinig op spelplezier”, schrijft Stine Jensen en je denkt als, laten we zeggen, 'gemiddelde' fan die het hele jaar het liefst kijkt naar voetbal: eureka, waarom eigenlijk niet? Het leven hoeft toch niet altijd uit te monden in een tranendal, waarvan, daar in dat Rio van o la la, samba en andere pleziertjes, toch teveel voorbeelden langskwamen. Kom op, niet janken, pluk de dag. 

Niet luisteren naar die slavendrijver Giovanni Guidetti, mooie volleybalmeisjes van oranje, laat hem maar roepen en dansen aan de zijlijn. Ga maar bloemen plukken, en gedichten maken, waarin een fijn en gemakkelijk leven met veel plaats voor de liefde hoofdonderwerpen moeten zijn. En dan met poëzieboeken volgeschreven over vier jaar op naar Tokio. Zo zou het moeten zijn volgens Jensen. Ik zie driekwart Nederland goedkeurend knikken. Die rare sport heeft drie maanden lang het land dictatoriaal geregeerd, het moet nu uit zijn met de fratsen, nog levensgevaarlijk ook op dat smalle evenwichtsbalkje.  

Er zullen ongetwijfeld naar aanleiding van niet gehaalde olympische doelen koppen worden gesneld, Pieter van den Hoogenband begon er nog voor de slotceremonie mee. Nieuwe kapiteins aan het roer, nieuwe kansen. Voor de minderheid die wel iets begrijpt van topsport en snapt wat ervoor nodig is om 0.02 seconde (die ruiter Dubbeldam tekort kwam voor een gooi naar goud) in vier jaar tijd te compenseren, is het maar goed dat lieverds als Stine Jensen geen deel uitmaken van de topsportbegeleiding. 

Wat nu? Het is de grote uitdaging die om de vier jaar als een onzichtbaar, levensgroot vraagteken in de lucht hangt boven Papendal. Zal een minister van sport, zoals waterpolocoach Van Galen opperde, een oplossing bieden? Dat lijkt me enigszins overdreven. Er werd in Rio door de nazaten van zeeheld De Ruijter en andere jongens van stavast flink gekankerd op de gemiste kansen. Maar als je met een iets zonniger blik kijkt naar de elfde plaats van Nederland in het landenklassement van de medailles moet je ook andere dingen zien. Zoals bijvoorbeeld het ene plakje, waarmee landen als Portugal, Oostenrijk en Finland zich tevreden moesten stellen.

Deskundigheid ontbrak

Het staat voor mij wel vast dat de meeste in Brazilië aanwezige tv-journalisten weinig hebben bijgedragen aan wat meer begrip voor het nastreven van olympische topprestaties. Veel uitzendingen mondden uit in Babylonische spraakverwarringen, ik zal niet de enige zijn geweest voor wie het gebabbel de uitwerking had van een sterk slaapmiddel. Wat ontbrak was deskundigheid. 

De deskundigheid om op aantrekkelijke wijze het woord te voeren, maar vooral de vereiste kennis die hoort bij het nastreven van topprestaties. De oppervlakkigheid die zowel in de ‘huiskamer van Hilversum’ als aan de andere kant van de wereld de boventoon voerde, geldt als vloek in de kerk van toptrainers en andere begeleiders van niveau. 

Ik vroeg me af, waarom Maarten Trip bij de prachtige volleybalwedstrijden voor zover ik weet niet één keer verwees naar de kleine generaal die zoveel voorbereidend werk had verricht voor en na de mislukte missie van 'jaargang 2008'. Op Celeste Plak na zijn alle speelsters 'technisch opgevoed' door Avital Selinger, voormalig spelverdeler van 'de lange mannen.' Delicate teamprocessen, zoals die van wijdverbreide wereldsporten zoals hand- en volleybal, vereisen naast talent, inzet en vakmanschap, engelengeduld. Ik weet zeker dat Guidetti zal beamen nooit zo ver te zijn gekomen in Rio zonder die tien jaar van Selinger.

Olympische kwalificatie NOS-ploeg

De hoog opgetrokken wenkbrauwen van moederkloek Dione de Graaf bij het voor haar volkomen verrassende nieuws over tot in de puntjes verzorgde video-analyses van volleybaltegenstanders waren illustratief. "Wordt dan iedere bal geanalyseerd?" Het ergst voor mij was het gekakel van de 'interview-specialist' in het atletiekstadion. Niemand bewees beter niets van topsport te begrijpen dan Pietje Bell Stekelenburg, tegen wie ik met van woede vertrokken gezicht riep: Verdiep je eens, lees voor een keer een goed boek! En ik dacht in de eenzaamheid van de nacht dat het een goed idee zou zijn om ook de NOS-ploeg de volgende keer te laten voldoen aan olympische kwalificatie-eisen. Ik meld mij als vrijwilliger voor de daartoe op te richten selectiecommissie.   

Ik roep daarbij vanuit terpdorp Ee: waarom zou een medaillespiegel geen spiegel mogen zijn van de maatschappij?

Neen, van de op wielrennen, schaatsen en voetbal gerichte interesse van de Nederlandse Publieke Omroep hoeft de topsport weinig te verwachten, als het gaat om het verklaren van de kracht van olympisch vuur. Jongens en meisjes die een keer in de vier jaar camera’s en microfoons op zich weten gericht. Het is niet zo gek dat Vrij Nederland in 'andere en betere' sportverhalen de vergelijking maakt met porno-acteurs, want: ook snel opgebrand. En schrijver Arnon Grunberg kent de essentie van alle sport. "Dat het een straf is waarvan je hebt leren genieten."

Die laatste zin dekt wat mij betreft mooi het kijkplezier van Rio. Ik roep daarbij vanuit terpdorp Ee: waarom zou een medaillespiegel geen spiegel mogen zijn van de maatschappij? Topsport: goed om obesitas tegen te gaan, maar vooral om in te zien en te begrijpen dat je pas kunt winnen, als je eerst geleerd hebt te verliezen. Ook in het gewone leven van filosofen en schrijvers die zich wellicht als kind miskend hebben gevoeld, onderaan bungelend in het touw van het gymlokaal.   

Foto: Twitter / Maarten Tip

  • Kees
    Door Kees Kooman
    Kees Kooman is auteur van de in 2016 verschenen 'biografie van de snelheid': Sprintkoninginnen, van Fanny tot Dafne. Eerder schreef hij boeken over uiteenlopende onderwerpen: sportbiografieën over Fanny Blankers-Koen en Anton Geesink (genomineerd voor de Nico Scheepmakerprijs), Boerenbloed, Eerlijk over later (genomineerd voor de M.J. Brusseprijs). Als journalist rapporteerde hij bij negen Olympische Spelen.


    Pijl
Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • Loek jorritsma
    Ik zou daaraan willen toevoegen: je kunt pas winnen als je geleerd hebt wat winnen is.
    Reactie geplaatst op 25/08/16 om 19:53 uur

Journalisten

Guus van Holland
2 februari 2015
Pijl
Voormalig chef-sport van NRC Handelsblad
Bert Wagendorp
29 juli 2014
Columnist de Volkskrant
Pijl
Columnist bij de Volkskrant
Jaap De Groot
24 oktober 2014
Chef sport De Telegraaf
Pijl
Chef sport De Telegraaf

Laatste nieuws

16 juli 2018
Buitengame Moon Trees laat gamers in een bos rennen en klimmen
Pijl
Pokémon Go bracht een nieuwe doelgroep aan het be...
16 juli 2018 // Ondernemerschap
12 juli 2018
Johan Cruijff ArenA is met megabatterij nu ook stroomleverancier
Pijl
Eind vorige maand kreeg de Johan Cruijff ArenA de beschikking over het grootste opslagsyst...
12 juli 2018 // Ondernemerschap
7 juli 2018
Nieuwe vacatures in de sport bij: KNLTB, Jeugdfonds Sport en KNHS
Pijl
Wie op zoek is naar een (nieuwe) baan in de sport of een openstaande vacature heeft, kan t...
7 juli 2018 // Bonden