De grootste tsunami moest nog komen

10 augustus 2018 // Perstribune
De grootste tsunami moest nog komen

Prijzen, bekers, medailles, oorkondes en titels zijn er te kust en te keur. Geen sportonderdeel of er valt een onderscheiding te verdienen. Steeds meer, of het nu een Europees kampioenschap (EK) betreft, een wereldkampioenschap (WK), een olympisch kwalificatietoernooi (OKT), een wereldbeker (WC) of weet ik wat meer. Grijpgrage en reikhalzende sporters reizen van hot naar her om er iets te halen dat hun talent voor lichamelijke vaardigheden bevestigt. Langzaam maar zeker lijkt het zelfs pathologische vormen aan te nemen.


Ze worden op de voet gevolgd door de media, want overal staan camera’s en verslaggevers klaar om vast te leggen of de gewenste prestaties wel worden gehaald – en waarom niet. Het is een nauwelijks nog te stillen honger naar het hoogste in het bestaan. Daar, daarboven ergens, zal en moet het geluk zich bevinden. Eenmaal in het bezit van een prijs of een titel zal de deur naar het paradijs opengaan, is het vermoeden. Al is het maar voor even, voor een paar dagen, een paar weken of een paar maanden. Totdat de volgende uitdaging zich aandient, mogelijk met minder succes. Nou, dat zien we dan wel weer.


Even dacht ik dat na Wimbledon, het wereldkampioenschap voetbal en de Tour de France de golf aan sporttoernooien voor kort tot bedaren was gekomen. Ach, een hockey- en een golftoernooi dat waarschijnlijk alleen de échte liefhebbers tot de verbeelding spreekt, daargelaten. Het was me ontgaan dat de grootste tsunami nog moest komen. Dat krijg je als je nog leeft in het verleden, waar een zomerpauze tot aan het begin van de voetbalcompetities nog heel gewoon was. Ineens waren daar zeven Europese Kampioenschappen tegelijk, nota bene zes in één stad (Glasgow) en een andere in een andere stad (Berlijn). En tussendoor werden we ook nog vergast op kwalificatiewedstrijden voor belangrijke voetbaltoernooien, waarin van Nederlandse clubs werd verwacht dat ze daar in zouden excelleren.

Intelligente zakenmensen (sportmarketeers) menen dat wij als sportliefhebbers zo veel mogelijk naar sport willen kijken en daarover willen lezen. We zouden eens kunnen gaan zoeken naar andere interesses, zoals rust, een boek, een wandeling of zelf sporten. Dat mag niet gebeuren.

Verstoord immuunsysteem

Een en ander zou te maken kunnen hebben met behoeftebevrediging. Intelligente zakenmensen (sportmarketeers) menen dat wij als sportliefhebbers zo veel mogelijk naar sport willen kijken en daarover willen lezen. We zouden eens kunnen gaan zoeken naar andere interesses, zoals rust, een boek, een wandeling of zelf sporten? Dat mag niet gebeuren. De marketeers zien financieel gewin en groei van de aantrekkingskracht voor de betreffende sporten. En daar hebben alle sportbonden wel oren naar.


Die gezamenlijke Europese Kampioenschappen (European Championships) zijn ontsproten aan het brein van mensen die al eerder dit verdienmodel met ‘succes’ hebben geďntroduceerd, zoals de Champions League in het voetbal. Een toernooi waarin overigens uiteindelijk steeds meer alleen de rijksten winnen, waardoor veel voetballiefhebbers afhaken omdat hun eigen, lokale club niet meer kan wedijveren met de multinationals.


Hoezeer ik geďnteresseerd ben in welke sport dan ook, die tsunami voelt als een overtollige maaltijd waarin ik het onderscheid tussen gezond en ongezond niet meer kan zien en voelen. Het risico van te veel vet, te veel suikers, te veel gemanipuleerd voedsel dreigt. Verzadiging steekt de kop op, obesitas ligt op de loer. Ik word te dik, ik word ziek en moet leren het overdadige voedselaanbod te weerstaan en de ruim gevulde vakken bij de supermarkten te negeren. Kiezen wordt me te moeilijk. Ik heb het gevoel dat het me allemaal door de strot wordt geduwd, te zwak geworden om nog iets over of af te slaan.


Mijn immuunsysteem is verstoord geraakt. Ik moet andere wegen en middelen vinden, wil ik niet geconfronteerd worden met een ernstige ziekte waar geen geneesmiddel nog voor gevonden is. Ik moet me afzonderen, wil ik niet aangestoken worden door dit virus. Dus, even geen televisie en radio aan en geen sportpagina’s opslaan. Weg van de media- en marketingwereld die mij ziek maakt, weg om de andere dingen in mijn leven, mijn geest en mijn lichaam te laten ontplooien. Er is vast meer om van te genieten.


Het probleem is dat ik van sport houd, zoals ik van ‘lekker’ eten (junkfood, vlees, vet, suikers en alcohol) houd. Om me tot de sport te beperken: veel wieleronderdelen fascineren mij, van de meeste atletieknummers kan ik genieten en voetbal kan mij diep raken. Niet alleen die sporten zelf, maar ook de uitblinkers oefenen een grote aantrekkingskracht op mij uit. Hoe sporters omgaan met winst en verlies, boeit mij. In de sportpsychologie verdiep ik mij graag. Maar alsjeblieft, niet alles tegelijk.

Het verzadigingspunt dreigt. Hoe sport ook boeit en mensen tot inzicht en verdieping kan brengen, te veel is te veel.

Verzadigingspunt

Lieve marketeers, bondsbestuurders en media, kan het wat minder? Ik verlies mijn interesse – en mogelijk ik niet alleen. Niet alleen topsport, graag, lieve media. Niet alleen de prestaties (of teleurstellingen) van topsporters, die deelnemers aan die grote, massale evenementen vastleggen en becommentariëren. Laat dat aan populistische media over. Er is meer in de sportwereld dan medailles en titels. Wat is er zo mooi aan sport, waarom doen mensen aan sport – waarom niet? Waarom is sport overal? Dat levert interessante inzichten en verhalen op, vermoed ik - weet ik uit ervaring.

De internationale sportkalender raakt vol. Hij wordt voller, steeds voller. Mede daarom ontgaan mij steeds meer wedstrijden en prestaties. Het is mogelijk ook frustrerend voor de betrokken sporters zelf omdat ze door het enorme aanbod van sporten minder aandacht krijgen. Want daar doen de meesten het toch voor? Om aandacht te krijgen: kijk mij eens, een titel; zie mij eens goed zijn; kijk mij eens in de hemel zijn; kijk mij eens verdrietig zijn!


Het verzadigingspunt dreigt. Hoe sport ook boeit en mensen tot inzicht en verdieping kan brengen, te veel is te veel. Jaren geleden werd ik in het radioprogramma Kunststof door interviewer Frénk van der Linden gevraagd naar aanleiding van een vraaggesprek over mijn boek een tegeltjeswijsheid te formuleren. Ik schreef op een tegel: ‘Te veel sport is ongezond’. En zo is het voor mij nog steeds. Ik trek me terug of probeer in ieder geval mijn nieuwsgierigheid en inspanningen te doseren. Zoals een topsporter: niet elke dag pieken. Vanavond een boek en vroeg naar bed. Want rust in mijn hoofd schijnt echt gezond te zijn. Even geen prikkels. Als er een overwinning of een titel is behaald, lees ik het wel op de social media of hoor ik het via de tamtam.


Foto: Flickr (cc) Rod K


Verplicht Verplicht
Verplicht


Verplicht

Reload Image
  • kees sluys
    Uitstekend Guus! Spijker op de kop. De internationale sportkalender raakt vol. Veel te vol. En zit zolangzamerhand ook volstrekt onlogisch in elkaar. Heb je net een WK handbal gehad, volgt er drie maanden later een EK. Idem dito met judo, wielrennen (sinds wanneer, en waarom, bestáát er zo\'n EK?), dat verschrikkelijke (in Nederland zeer omarmde) beachvolleybal en ga zo maar door. En de media doen net alsof het allemaal normaal is. Vermoedelijk heeft onze weerzin veel, zo niet alles te maken met onze leeftijd. Toen hadden we gewoon nog om de vier jaar Olympische Spelen, WK voetbal, EK atletiek, EK zwemmen, en nog zo wat, zoals (aan het eind van de zomer en niet pas in oktober) het WK wielrennen op de weg. Overzichtelijk en duidelijk. En de diverse kampioenen konden nog even van hun titel genieten.
    Reactie geplaatst op 18/08/18 om 10:06 uur

Journalisten

Wybren de Boer
27 oktober 2014
Eindredacteur NOS Sport
Pijl
Wybren de Boer is eindredacteur bij de NOS Nieuwsdienst Sport. Daarvoor werkte hij als s...
Kees Kooman
16 mei 2016
Pijl
Kees Kooman is auteur van de in 2016 verschenen 'biografie van de snel...
Hans Vandeweghe
18 juni 2014
Sportjournalist en -columnist De Morgen
Pijl
Sportjournalist en -columnist De Morgen

Laatste nieuws

21 september 2018
FIFA wil exploderende en dubieuze transfermarkt aanpakken
Pijl
Afgelopen weekend publiceerde de New York Times een int...
21 september 2018 // Voetbal
20 september 2018
Sportimpulsregeling eindigt, maar resultaten projecten bieden perspectief
Pijl
Eind dit jaar stopt de Sportimpulsregeling. Als de dit ...
20 september 2018 // Overheid
19 september 2018
Pijl
In het hele land zijn initiatieven om ouderen meer aan ...
19 september 2018 // Overheid